Oświata i Wychowanie

DRODZY CZYTELNICY, DRODZY AUTORZY MIESIĘCZNIKA „OŚWIATA I WYCHOWANIE”!

    Fundacja Innowacja – założyciel Wyższej Szkoły Społeczno-Ekonomicznej w Warszawie i zarazem między innymi od roku 2001 wydawca miesięcznika „Oświata i Wychowanie” – informuje, że zawiesza wydawanie czasopisma. To czwarta od powstania czasopisma, powołanego do życia w 1929 roku przez ówczesne Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, przerwa w ukazywaniu się tego jednego z najstarszych na polskim rynku wydawniczym miesięcznika (kolejnymi wydawcami byli od roku 1974 Ministerstwo Oświaty i Wychowania, a następnie RSW Prasa–Książka–Ruch, ostatnio zaś Fundacja Innowacja).
    Informujemy o tym z żalem, gdyż czasopismo, które ostatecznie stało się ważnym opiniotwórczym miesięcznikiem społeczno-kulturalnym i popularno-naukowym adresowanym przede wszystkim do środowiska akademickiego, do kadry naukowej i studentów szkół wyższych o profilu humanistycznym i ekonomicznym, skupiło liczne grono czytelników jak i bardzo szerokie grono autorów. Na łamach „Oświaty i Wychowania” zabierali w ostatnich latach głos przede wszystkim pracownicy naukowi praktycznie ze wszystkich ośrodków akademickich w Polsce, zarówno doświadczeni naukowcy i pedagodzy, jak i młodzi ludzie nauki. Nie zabrakło też wybitnych autorów z zagranicy, w tym z Rosji (m.in. prof. Oleg Bogomołow), z Ukrainy (m.in. prof. Walerij Bebyk, prof. Grigorij Szczokin, prof. Petro Tałanczuk), ze Stanów Zjednoczonych (m.in. prof. Thomas R. Wolanin), z Niemiec (m.in. prof. Ralph Ganter, prof. Thomas Kieselbach), Chin (m.in. prof. Cao Lijuan, prof. Wang Deyou, prof. Wang Hangbo), Wielkiej Brytanii (prof. Anthony Giddens), Austrii (prof. Kazimierz Łaski) i wielu innych. Wszystkim Czytelnikom serdecznie dziękujemy za okazywane miesięcznikowi zainteresowanie, a Autorom za współpracę.
    Wyrażamy nadzieję, że w kolejnym roku akademickim (bądź nawet wcześniej) uda nam się wznowić wydawanie czasopisma, tak jak miało to miejsce poprzednio, gdyż nie po raz pierwszy dochodzi – z różnych przyczyn – do przerwy w jego ukazywaniu się. Po raz pierwszy wydawanie czasopisma przerwane zostało w 1939 roku. Przerwa trwała przez całą wojnę i kilka lat po wojnie. Po raz drugi zawieszenie wydawania czasopisma – podobnie jak prawie wszystkich gazet i czasopism w Polsce – nastąpiło w grudniu 1981 roku, wraz z wprowadzeniem stanu wojennego. Po raz trzeci – w grudniu 1989 roku, gdy nowe władze przystąpiły do likwidacji RSW Prasa–Książka–Ruch i prywatyzowania rynku wydawniczego (wtedy to Ministerstwo Edukacji Narodowej, będące dysponentem praw do tytułu, przekazało prawa do niego powstającej na początku dekady lat 90. Fundacji Innowacja).
    Teraz przyczyną zawieszenia wydawania czasopisma jest konieczność podjęcia przez Fundację bardzo ostrych działań oszczędnościowych, których celem jest pomoc finansowa założonej przez fundację Wyższej Szkole Społeczno-Ekonomicznej, pierwszej w Polsce uczelni stosującej kształcenie na odległość w trybie eksternistycznym, wspierane przez własną edukacyjną stację telewizyjną EDUSAT. Nowatorskie metody kształcenia, pozwalające dotrzeć z wysokojakościową ofertą edukacyjną do najdalszych zakątków kraju, do wsi, do małych miasteczek, do inwalidów mających trudności z poruszaniem się, do matek opiekujących się małymi dziećmi i jednocześnie, pozwalające tak zredukować opłaty za naukę, że studia mogą podjąć nawet osoby znajdujące się w bardzo trudnym położeniu materialnym, od początku budziły nieufność konserwatywnej części środowiska akademickiego i administracji oświatowej. W miarę jak uczelnia krzepła, nabierała doświadczenia, stawała się coraz popularniejsza (liczba studentów wzrosła z kilkuset do prawie 10 tys. w roku akademickim 2004/2005), początkowa nieufność przekształcała się w coraz aktywniejsze działania zmierzające do likwidacji uczelni, do podkopania zaufania do niej, do utrudniania a potem wręcz uniemożliwiania prowadzenia rekrutacji.
    Parokrotnie podejmowane były próby zablokowania uczelni przez ogłaszanie m.in. na stronach internetowych ministerstwa, że WSSE traci prawa do prowadzenia studiów. Z tych decyzji administracja oświatowa musiała się potem wycofywać, ale doprowadziły one do tego, że uczelnia znalazła się w trudnym położeniu finansowym. By skompensować straty, jakie poniosła w wyniku prowadzonej wobec niej wrogiej kampanii i zgromadzić środki niezbędne do kontynuowania działalności, trzeba było albo drastycznie podnieść czesne, albo uzyskać ponowne dodatkowe finansowe wsparcie ze strony założyciela tzn. Fundacji Innowacja (WSSE nie otrzymuje i nigdy nie otrzymywała żadnych dotacji ze środków publicznych).
    Uznaliśmy, że nie mamy prawa do zamykania, poprzez drastyczne podniesienie czesnego, dostępu do studiowania osobom, dla których uczelnia ta jest jedyną szansą uzyskania pełnowartościowego wyższego wykształcenia. Dlatego pozostała tylko jedna droga: podjęcie przez założyciela uczelni radykalnych oszczędności wszędzie tam, gdzie są one możliwe i skierowanie pozyskanych w ten sposób dodatkowych środków na wspomożenie uczelni. Stąd m.in. decyzja o czasowym wstrzymaniu wydawania miesięcznika „Oświata i Wychowanie”, a także kilka innych o podobnym charakterze.
    Jesteśmy przekonani, że uczelnia przy szerokim wsparciu swych studentów i tych licznych przecież w naszym kraju ludzi nauki, którzy są otwarci na nowoczesność i niejednokrotnie ogłaszali solidarność z inicjatywami podejmowanymi w WSSE dla stworzenia szans powszechnego, a nie tylko elitarnego kształcenia na poziomie wyższym, pokona zaistniałe obecnie trudności. Wraz z tym, ponownie na rynku wydawniczym pojawi się „Oświata i Wychowanie” – miesięcznik przez Was i dla Was redagowany.